سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
226
اساس الصرف (مشتمل بر امهات مسائل علم صرف) (فارسى)
صرف مضارع معلوم از اجوف يائى يهاب / يهاب / مىترسد يك مرد غائب در زمان حال يا آينده مذكر غائب / يهابان / مىترسند دو مرد غائب در زمان حال يا آينده / يهابون / مىترسند مردان غائب در زمان حال يا آينده / تهاب / مىترسد يك زن غائب در زمان حال يا آينده مؤنث غائب / تهابان / مىترسند دو زن غائب در زمان حال يا آينده / يهبن / مىترسند زنان غائب در زمان حال يا آينده الى آخر يهبن - در اصل يهابن بود دو ساكن يعنى الف و باء جمع شدند اوّلى را حذف كرديم يهبن شد . صرف مضارع مجهول از اجوف يائى يهاب / يهاب / ترس داده مىشود يك مرد غائب در زمان حال يا آينده مذكر غائب / يهابان / ترس داده ميشوند دو مرد غائب در زمان حال يا آينده / يهابون / ترس داده ميشوند مردان غائب در زمان حال يا آينده / تهاب / ترس داده مىشود يك زن غائب در زمان حال يا آينده مؤنث غائب / تهابان / ترس داده ميشوند دو زن غائب در زمان حال يا آينده / يهبن / ترس داده ميشوند زنان غائب در زمان حال يا آينده صرف امر غائب معلوم از اجوف يائى ليهب / ليهب / بايد بترسد يك مرد غائب در زمان حال